In-guk! Sabah slime oyuncaklarla oynamamanı söyledim.
Evimizin alarmı bu.
Romantik için
Bay Son'un çocuğunu taşıyacaksın...
Komedi için
kariyerinde ilerlemek için Bay Son'u ayartan bir senarist olacaksın.
Neden ne olursa olsun günler başlar?
Tek bir hataya bile asla izin vermeyen sağlam bir sistem.
Biraz daha uyumalıyım.
Yarın sabaha kadar uyuyarak bugünü reddediyorum.
Çık artık. Bugün sana gerçekten vuracağım.
Polisi ararım o zaman.
Demek reddim reddedildi.
Kalk artık üstümden.
Karakterim güçlü, bedenim değil.
Pilav mı, ekmek mi?
Hadi. Bir şeyler yemelisin.
Ünlü bir psikolog olan bir arkadaşım var.
Canım sıkkındı,
ben de onunla konuşmaya gittim.
Sevdiklerini kaybeden insanlar yas tutup
görsel ve işitsel halüsinasyonlar yaşayabilirler.
Yas tutma sürecinde bir kaybolma hissi sıklıkla görünür.
Ama çoğu durumda
iki ay içinde üstesinden gelirler.
Eun-jeong'un yaşadığı şeyler, yeterince anlaşılır
ama böyle vakalar akademi çevrelerinde hâlâ inceleniyor.
Yani şu an tutarlı bir teşhis konulamaz.
Affedersiniz. 70-200 mm lense bakabilir miyim?
70-200 mm mi?
Aramızda buna
yineleyen kompleks yitirme bozukluğu denir.
Bozukluğun, bir yılı aşkın süredir devam ettiği anlamına gelir.
Tedavi ederken zorlanmalarının nedeni
genellikle aileleriyle olan çocukluk ilişkilerinde bulunur.
Benim mutlu bir ailem vardı.
Ben onlara itiraf edene kadar.
Sanırım nedeni ben olabilirim.
Hey. Bunu yapma.
Ebeveynlerimin yurt dışında yaşamalarının nedeni...
...aslında benim.
Hey.
Annen bir gezi yazarı ve baban bir fotoğrafçı.
Çocuklarını büyüttükten sonra dünyayı gezdiler sadece.
Yaşlılıkları için iyi bir yer buldular
ve mutlulukla oraya yerleştiler.
Onların rahatlıklarını hafife alma.
O haklı.
Ebeveynlerin seni anladı.
Beni anlamış gibi davrandılar.
Yoksa beni neden bir kez bile davet etmesinler?
Eun-jeong, ebeveynlerini benim yüzümden kaybetti.
Hey, topla kendini.
Neden böyle davranıyorsun? Korkuyorum.
Tek ben mi böyle hissediyorum?
Bunu yaşayan tek ben miyim?
Tamam. Özür dilerim.
Eun-jeong'un arkadaşımı görmesini gerçekten istiyorum.
Ve senin bir yolunu bulman lazım Hyo-bong.
Tamam.
Endişeleniyorum.
Ve kötü hissediyorum.
Bundan kaçınmak istiyorum.
Ona nasıl söylemeliyim?
Söyle işte.
Eun-jeong zekidir.
Ve seni çok seviyor.
"Kardeşim bana bunu söylemek için çok zorluk çekmiş olmalı."
Böyle düşünür.
İçi zaten dolu...
...ve ben de fazlasını ekliyorum.
Bunu,
tekrar doldurmak için boşaltıyoruz diye düşün.
Alo.
Çeşnili deve dikenli pilav.
- Ne? - Bugünün menüsü.
Çeşnili deve dikenli pilava ne dersin?
Yeni yedim.
O zaman yapıp akşam yiyebiliriz.
Ofisine geliyorum.
Şu anda ofisimdeyim.
Ama ben yoldayım.
Yani... Bugün ofise gitmeyeceğim.
Bir planım var.
Öyle mi?
Evet, kapatıyorum.
Bunun olduğunu bilmiyordum.
Peki, neden bana bunu şimdi söylüyorsun?
Ne zaman söyleseydim?
Ev kadını olmadığın için bilemezsin.
Aynı anda hem meşgulüm hem sıkılıyorum.
İlginç bir şey olduğu anda bana hemen söylemelisin.
Anne, ciddiyim.
İyi ama.
Hwan-dong için de sevindim.
Onu özlüyorum. Onu sevdiğimi biliyorsun.
Ciddiyim.
Sorun değil. Önemli bir şey değil.
İyi olup olmadığıma sen karar veremezsin.
Ben senin annenim. Yemeğini nasıl yediğinden anlarım.
İyisin. İyi yiyorsun.
İyi yemiyorum.
Yemeğe sataşıyorum.
Yemeğe sataşmak istiyorsan çubuk kullanmalıydın.
Anca yemeği ağzına sürüklüyorsun.
Bayağı ilgilisin.
Bilmiyorum. Endişelendiğim zaman acıkıyorum.
Kendinden çok Bay Son için endişelenmiyor musun?
Ondan hoşlanıyor musun?
Sen neden bahsediyorsun?
Jin-joo, bunu hayatımda ikinci kez görüyorum.
Seni 30 yıl önce doğurdum.
O zaman yüzün kıpkırmızıydı.
Ve şimdi yine kıpkırmızı.
Tanrım. Gidip babana söylemeliyim.
Babama söylenecek bir şey değil bu. İlla söylemen mi lazım?
Çamaşırhane işletmediğin için bilemezsin.
Meşgul ama sıkılıyor.
Gidip ona söylemeliyim.
- Ona söyleyeceğim. - Dilimi ısırdım. Bu yüzden kızardım.
Tamam. Yönetmenden hoşlanıyorsun.
- Hey! - Tatlım.
Beni dinler misin?
Bay Son ve Bayan Lim evlenecek mi?
Hayır.
Bu doğru olamaz.
Bu konudaki birçok söylenti doğru çıktı.
Çok sık oluyor. Haklı değil miyim?
Yani... Haklısın.
Ayrı ayrı evlenebilirler.
Tabii. Sanırım, bu doğru değil.
Hamile olduğunu duydum.
- Tanrım. - Laf dolanıyor.
- Ne? - Hamile olduğunu söylüyorlar.
Duydum.
Neden bu kadar umursuyorsun?
Tabii ki umursarım.
Beom-su senin gözünde ne?
En sevdiğim ama sahip olamadığım canlı.
Ben neyim?
En sevdiğim ve sahip olduğum canlı.
"Ve sahip olduğum." mu? Sahip olduğun bir canlı mı?
- Kaç canlın var? - Başka yok. Sadece sen.
Bu ne?
İyi hissettiriyor ama biraz garip.
Yağmurdan sonra güneşli bir günde yürüyüşe çıkmışım
ama çamura basmışım gibi geliyor.
Çoraplarım ıslanmış
ama hava hâlâ güneşli. Böyle hissediyorum.
Doğru hissediyor muyum?
Bu, işte tartışmamız gereken bir şey mi?
Hayır. Gideyim.
Herkes neden böyle göründüğünü biliyor, bunu hemen değiştir.
Konuşmalıyız.
- Açım. - Sana kahve alayım.
Ne?
Bu yüzden mi benden kaçınıyor?
Yazar, yönetmenden kaçınıyor.
Bu, yazarla yönetmenle alakalı değil.
Her şey yine karma lise gibi.
Biliyorum. Çok çocukça.
Bu çok küçük bir endüstri.
Lee Dong-min ve Kim Eun-ha, okulda ünlü bir çiftti.
Bir önceki işimde evli bir çift olarak ortaya çıktılar.
Eun-ha'nın kocası, bir prodüksiyon şirketinin CEO'su.
Ve yakında olacak işlerine Dong-min'i seçti.
Sence onu öldürmeye çalıştı mı?
Dizinin müziği için çalışırken sen bile Sol-bi'yle çıktın.
Sence karşılaşmayacak mısınız?
Karşılaşacaksınız. Ne olmuş yani?
Bayan Lim için de aynı. Bu endüstride uzun zaman geçirdin demek.
Ve yeteneklisin demek.
Gerçekten Bayan Lim'le çıkıyormuşum gibi anlatıyorsun.
Neden çıkamayasın?
Kendini söylentilere göre ayarla.
Bir söylenti yüzünden kimseyle çıkamam.
Sadece söylenti değil.
Bayan Lim'den hoşlanıyorsun.
Dinle. Neden hislerini saklıyorsun? Neden gizliyorsun?
Bu kadar.
Artık çeneni kapa.
İkinizin, birbirinizden hoşlandığınıza eminim.
Ne düşünüyorsun? Çık onunla.
Evlen de. Sonsuza kadar mutlu yaşa.
İkinizden biri önce ölünce
şu anda bu söylentiyi yayanlar
cenazeye geldiğinde
"Tuhaf ilişkiniz sonunda bitti." demeyecekler ya.
İnsanlar yine dedikodu yapacak. Bu küçük endüstride
yayılacak ve buhar olup uçacak alt tarafı.
Sence bunu bilmiyor muyum?
O, yeni başlayan bir yazar.
Böyle dedikodusunun yapılmasına alışık değildir.
Gördün mü? Yazar için endişeleniyorsun.
- Ondan hoşlanıyorsun. - Senin gibi insanlar, abartıyorsunuz.
Neden düşünceliliğimi her seferinde aşka yoruyorsun?
Ne zamandan beri bu kadar düşüncelisin?
Unut gitsin. Bunun için endişelenmeyi bırak
ve yapman gerekeni yap.
Tabii ki. Bunun yüzünden projemi iptal edecek değilim ya.
Hayır, onu demek istemedim.
Sevdiğin biri için yapman gereken bir şey.
Anlamıyor musun?
Gerçekten, bu yaşta bile anlamıyor musun?
Neden biriyle çıkmam için
bu kadar uğraşıyorsun?
Neden özellikle bu kadar tutkulusun?
Da-mi yüzünden, değil mi?
Şu anda mesaideyim.
İşimi yapmalıyım.
SAHNE 56, SO-HEE'NİN MUTFAĞI, GECE
Düzeltme. Olduğu gibi kalsın.
Senaryon çok eğlenceliydi.
Nasıl bilinçsiz olarak kendi geçmişimi yazar hâle geldim?
O zaman yaşadıklarımla gerçekten sorunum yok muydu?
Onun da hatırlayıp hatırlamadığını sormaya mı çalışıyordum?
Tanrım, bilmiyorum.
Her neyse sorun değil.
Yapamamam için bir neden yok.
Dikkatli ol.
Korkuyorum.
- Ne? - Tamam. Gözlerini açma.
- Bu korkunç. - Tamam.
Geldik.
Önündeki dolabı aç.
- Bunu mu? - Evet.
Ne bu? Ne olduğunu merak ediyorum.
Ne olduğunu biliyorum. Bir buket.
Bana böyle hoş kokulu bir şey alacaksan
burnumu da kapatmalıydın.
Çok kötüsün.
Burnun falan tıkansın.
Sen...
Bu ne?
Al.
Tanrım.
Bana bunu almak için mi part time çalışıyordun?
Çiçekleri severim. Onlar beni yeterince mutlu eder.
Ders çalışmalısın.
Tanrım, başımı ağrıtıyorsun.
Bana söylen. Sorun değil.
Buna ne kadar verdin?
Tüm paramı harcadım.
Çok para kazanacağım ve hepsini sana vereceğim.
- Neden bu kadar çocuksusun? - En azından yetkinim.
Seni seviyorum.
Seni biraz azarlayacağım.
Ama önce bu.
SENİ BİRAZ AZARLAYACAĞIM AMA ÖNCE BU
Çok bayağı.
Tatlı.
Hayır, bayağı.
Ama hiç böyle bir şey yaptın mı?
Beni mutsuz ve yalnız göstermeye çalışıyorsun.
Eskiden bunların hepsini...
...yaptım.
Ama neden hiçbir şey hatırlayamıyorum?
Yani hiç yapmadın.
Hatırlamıyorsan olduğunu söyleyemezsin.
Bence oldu.
Ama benim deneyimim miydi,
senaryom muydu ya da rüyam mıydı, emin değilim.
Peki ya sen? Sen hiç böyle bir şey yaptın mı?
Hiçbir şey hatırlıyor musun?
Evet, yaptım.
Çok net hatırlıyorum.
Hatırlamak istemiyorum sadece.
Neden? Tatlı olduğunu söyledin.
Gençken eski karımla tanıştım.
Ve tüm bu cıvık sevgili şeylerini yapmıştık.
Ama boşandığımızda çocuk nafakası
masrafları hariç konuşmamaya söz verdik.
Sadece, onunla olan anıları düşünmek garip geliyor.
Acı geliyor.
Bunu desen bile içmeyeceğim.
Çalışmalıyım.
Beom-su ve Bayan Lim'le içelim.
- Ne? - Ara onu.
- Ben mi? - Şimdi Bayan Lim'i aramalısın.
Neden ben arayayım?
Bir saşimi restoranına gidelim.
Sen aramalısın.
- Soju ve bira içelim. - Tanrım.
Ve biraz saşimi.
Tamam efendim.
Yönetmenle konuşup size döneceğim.
Tamam, teşekkürler.
Jae-hun.
Bence bir cast ekibi ve bir cast yönetmeni seçmeliyiz.
Eskiden çalışan yönetmen, bizimle çalışamaz.
Jae-hun.
- Evet. - Bekle.
Merhaba Bayan Hwang.
Merhaba Bay Son. Konuşacak vaktiniz var mı?
Evet, buyurun.
Jeong So-yeon'un ajansından bir telefon aldım.
Senaryoyu beğenmişler,
aktrise vermişler ve o şimdi okuyor.
Ama bildiğim kadarıyla
Jeong So-yeon, temmuzda bir filme başlıyor.
Müsait olduğunu sanmıyorum.
Ama ajansının CEO'su beni aradı
ve sizinle görüşmek istediğini söyledi.
Sanırım, başka bir aktris seçmek için beni ikna etmeye çalışacak.
Yine de görüşeceğim.
Ajanstaki diğer aktrisler kim?
Yani So-min var.
Efendim.
Yani... Lee So-min var.
OTUZ YAŞINA GELİNCE HER ŞEY YOLUNA GİRECEK
Bu yazarla aynı üniversiteye gittim.
Ama bir yıl ara verdiğimden beri onunla hiç görüşmedim.
Şimdi böyle görüşüyoruz.
Seninle aynı üniversiteye gittim
ama bir yıl ara verdiğinden beri seni hiç görmedim.
Ve şimdi böyle görüşüyoruz.
Beni sen mi önerdin?
İmkânsız.
Yönetmen Son'a denk geldim
ve ona, seninle çalıştığımı söyledim.
Ama birlikte çalıştığım insanların
şahsi ilişkilerine karışmam.
Bu yüzden mi beni Min-jun hakkında uyardın?
Senaryo ilginç.
Ama başkarakter olarak
- beni seçmezler. - Neden?
Muhtemelen benden hoşlanmazlar. Güzel değilim.
Güzelsin.
Tanıdığım en güzel insansın.
- Ne yapıyorsun? - Gerçeği söylüyorum.
Bu, seni pohpohlamam gereken bir zaman değil.
Zaten iyi bir hâlde görünüyorsun.
Biliyor musun?
Sadece bir sürelikti ama bence epey yakındık.
Neden ayrıldıktan sonra beni aramadın?
Ünlü olduğun için miydi?
Sizi sevmiyordum.
Bugünlük bu kadar.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
- Hadi yemek yiyelim. - Ben diyetteyim.
- Öyle mi? - Evet.
Ama bana senaryosunu verdiği için onu affettim.
Ne?
Senaryomu So-min mi almış?
Tanrım, onu sevmiyorum.
- Peki ya Han-ju? - O benden güzel diye.
Ama onu da affettim.
Az önce bana, tanıdığın en güzel insan olduğumu söyledin.
Bence...
...sen, tanıdığım en güzel insansın.
Doğru.
Al.
Sen de Jin-joo. Al.
- Peki ya ben? - Onlar sadece seni severdi.
Ama seni affediyorum
çünkü Min-jun'un harika olduğunu söyledin.
Bu çok
basit ve açık.
Peki o harika adam iyi mi?
Böyle daha fazla dikkat çekiyorsun, biliyorsun, değil mi?
Yemek yiyelim. Sana bir yemek ayarlayayım.
Otur. Önce bir şey yapmalıyım.
Hey.
Kahretsin.
Seni az önce öpen birine bu mu denir?
Ajansa, bırakacağımı söyledim.
Tamam. Bacağını kırayım ki
benden kaçma. Seni beslerim.
Hiçbir yere gitmiyorum. Bacağımı kırmana gerek yok.
Haenaem Entertainment'a gideceğim. Başarılı olacağım.
CEO olacağım. Bana beş yıl ver.
Ne? Beni beş yıl görmeyecek misin?
Bacağını şimdi mi kırsam?
Sensiz yaşayamam.
Bunu hâlâ fark etmedin mi?
Ettim.
Ayrı çalışacağız ve çok yoğun olacağız.
Ama anlayışlı ve düşünceli olmayalım.
Birbirimizi her gün görmeliyiz.
Kavga etsek bile görüşmeliyiz.
Birbirimizin yakasına yapışırız.
Hayır, yakasına değil. Sadece...
Her gün görüşeceğiz.
Her gün.
Tanrım, garip.
Ağzını kapatayım.
İNDİRİLENLER
- Girebilir miyim? - Evet.
Bu, çok fazla olan bir şey değil.
Sahip olduğum tek insan sensin.
- Mun-su'ya ne olacak? - Mun-su ve sen.
Peki, annem ve babam?
Annem, babam, Mun-su
- ve sen, sahip olduğum tek kişilersiniz. - Peki In-guk?
- Han-ju, Jin-joo... - Yeter.
Ne söylemek istiyorsan söyle. Sorun değil.
A- rang'ın arkadaşlarından biri
ünlü bir psikolog.
O son zamanlarda çok stresli, bu yüzden onu görmeye gitti.
Ve iyi buldu.
Bizim de gitmemizi öneriyor.
Tamam.
Anlıyorum.
Onunla görüşmeye gideceğim.
Bay Son, buradayım.
Senaryo gerçekten eğlenceliydi.
Yazar iyi.
So-yeon'la birlikte gelmeliydim.
Ama projesini yeni bitirdi ve şimdi yurt dışında.
Ara verdiklerinde sanatçılarımla irtibata geçmem
ama senaryonuzu o kadar sevdim ki hemen ona e-posta bile gönderdim.
Okuyup bana geri dönüş yapmasını söyledim.
O bitirdikten sonra görüşebilirdik.
Ama biraz zaman alır. O disleksik.
Temmuzda bir filme başlayacağını duydum.
Kesin değil. Düşünüyor.
Yardımcı bir rol olduğu için pek sevmiyorum
ama film büyük ölçekli.
Ve o film çekmeyi seviyor.
O zaman yapabilir.
Ama sizin projenizi istiyorum.
So-yeon, ajansınızı dinler mi ki?
Dinler. Gerçi kendi kararını verir.
Neden bahsediyorsunuz?
Kulağı iyi yani.
Doğru. Peki ya Lee So-min?
- Bunu söyleyeceğinizi biliyordum. - Onun hakkında
düşünmediyseniz diye diyorum.
Oyunculuğa gelince So-min daha iyi.
- Aktrisliği için iyi eleştiriler var mı? - Tabii ki.
- Nerede? - Dâhilen.
Yani ajans içinde mi?
Düşününce bu rol için harika olur.
Şahsi fikriniz mi?
Düşünsenize. Rol için seçmelere sokarım.
Açık konuşmak gerekirse seçmeler için fazla büyük.
Aslında çok sıkı çalışıyor.
Hatta yakın zamanda bu kadar çok çalışmaması için onu azarladım.
Merhaba Bayan Hwang.
Casting hakkında toplantı yapmalıyız.
Hemen.
Ofiste görüşürüz.
Peki.
Lütfen Bayan Lim'i de arayın.
Lee So-min, bugünlerde endüstride ne durumda?
Bir kablolu TV kanalında bir tolkşov sunuyor.
Son dizisi ne? İzlemedim.
Son işi, bir hafta sonu dizisiydi.
Güzel reytingleri var ama erkek başrole odaklı bir diziydi.
Bu yüzden o zamandan beri düşüşte.
Bence oyunculuk yetenekleri o kadar kötü değil.
Bay So, Jeong-gu için Tae Min-gi'yi bize verir gibi konuştu.
Tae Min-gi, yükselen bir yıldız. Eminim, erkek başrolü ister.
Belli ki tek erkek başrolü kaldırabileceğinden emin değil.
Bu arada
Bayan Lim nerede?
Bugün senaryosunu düzenlemesi gerektiğini söyledi.
Yani...
...yazar olmadan casting toplantısı mı?
Fikirlerinizi onaylayacağını söyledi.
Başka ajanslarla iletişime mi geçsek?
Adayları azaltabilirseniz...
Önce Lee So-min'in dizilerini biraz izleyeyim.
Affedersiniz.
Alo.
Bu akşam ne yapıyorsun?
- Takılalım. - Yalnız mısın?
Dong-gi'yle takıl.
Hwan-dong, Bayan Jung ve Bayan Lim'le bir şeyler içmek istiyorum.
İyi değil mi? Birbirimizin yanında rahatsız hissetmemize gerek kalmaz.
Birbirimizin yanında rahatsızız.
Hayır.
Peki. Bayan Lim'i arayabilir misin o zaman?
Ben mi? Neden?
İşe yaramaz bir şey yaptığım için bana söylenebilir.
Şu anda bir toplantıdayım, nerede buluşacağımızı bana mesaj at.
Tanrım, onu görmemek neden bu kadar zor? Sadece bir gün.
Sana yosun çorbası yaptım.
- Ama içine erişte mi koydun? - Lezzetli.
Kendi ofisin varken neden çalışmak için buraya geliyorsun?
Yalnız hissediyorum.
Şımarıksın.
Öğün atladığımda acıkıyorum.
Ve tokken yalnız oluyorum.
Sanırım hayat bu.
Sizden çok şey öğrendim efendim.
Bu akşam 19.00'da televizyon istasyonunun yanındaki saşimi restoranına gel.
Yemek yiyip içelim.
Bu ne?
Niye?
Yeniden yemek için dışarı çıkacağım.
- Gitmeliyim. - Görüşürüz.
Jae-hun. Bu akşam müzikali izlemeyecek miydin?
Doğru.
Acele etmelisin. Trafik sıkışık olabilir.
Tamam.
Sen çıkmıyor musun?
İşlerini bitir ve erken çık.
Çıkayım o zaman.
Randevunda iyi eğlenceler.
Tamam.
Onunla ayrıldım. Birkaç gün oldu.
Benimle...
...izler misin?
Gidip In-guk'u almalıyım.
- Bir saniye. - Hayır, sorun yok o zaman.
Hayır. Bir dakika.
Hey Hyo-bong. Seni seviyorum.
- Tamam. - Tamam, seni seviyorum.
Hadi gidelim.
Bayan Lim, buradayız.
Doğru.
Yönetmen ve yazar, birbirlerinin karşısına oturmalıdır.
Birbirinizin düşüncelerini okumalısınız.
Ama birbirinize bakıp durmanız gerekmiyor.
Gerektiği zaman vardır. Mesela...
Kahretsin. Bilmiyorum.
Birlikte nasıl göründüğünüzü sevdim.
Kore dizilerinin geleceği.
Eski sevgililer.
Kahretsin. Özür dilerim.
Herkes geldi mi?
Merhaba.
Son gelen olmak için bir yere saklandın, değil mi?
Bay Sung, neden siz bir yere saklanmıyorsunuz?
Hesabı ödemek için sizi ararım.
Yalnızım. Benimle oyna.
Köpeklerinizle oynayabilirsiniz.
Projenizde her şey yolunda gidiyor mu?
Evet, teşekkür ederim.
Etmeyin. Tüm ekip üyelerinizi bizim takımımıza kaptırdınız.
Uzağa götürmedik ya.
- Bizim projemiz erken başlıyor. - Doğru.
- Şimdi onları geri almamı mı istiyorsunuz? - Evet.
Ekip üyeleri, Running Man'deki isim etiketleri gibi değildir.
Öyle çıkarıp takamazsınız.
- Daha da güzelleşmişsin. - Siz aynı görünüyorsunuz.
Neden kaybediyor gibi hissediyorum?
Öyle demek istemedim.
Bizim yaşımızda aynı görünmek, güzelleşmek demektir.
- Yaşıma ne olmuş? -46 yaşındasın!
- Seni... - Neden bana bağırıyorsun?
Açım.
Ne istersem söyleyeceğim.
Başka birinin, yerime menüyü seçmesini severim.
Kendim için söyleyeceğim!
- Hadi ye 46! - Bunu yine niye söyledin?
Bilmiyorum. Ağzımdan çıktı!
- Affedersiniz. - Tanrım.
Çok ses çıkarıyorsunuz. Lütfen...
Bir oyun oynuyoruz sadece.
- Sessiz oluruz. - Tamam.
Lezzetli bir şey seç.
Sonunda büyük bir sorun çıkmadan bir şeyler içebildik.
- Güzel değil mi? - Pek sayılmaz.
Tam olarak güzel değil mi?
Bence harika.
Anlaşmak harika.
Hwan-dong'un dizisi, cuma ve cumartesilere taşındı.
- Neden? - Senin dizinden önce yayınlamak için.
- Neden peki? - Sence neden?
Dizine yardım etmesi için.
Dizinin, popüler bir şeyden hemen sonra
yayınlanmasının faydası olur.
Reytinglerde en az yüzde bir ya da iki artış olur.
Bana yardım etmeye mi çalışıyorsun?
- Hayır, sadece... - Bayan Jung,
Bayan Lim'e yardım edecek demek oluyor.
Bayan Jung için büyük bir baskı.
Bayan Lim, onun asistanıydı. Ama bu şekilde karşılaştırılacaklar.
Bayan Jung bir şey kazanmıyor.
Yine de bunu yapmayı önerdi.
Biraz fena bir kişiliği var ama o kötü bir insan değil.
Aptallar her zaman
benim kötü bir insan olmadığımı söyler.
Bariz bir şekilde kötü bir insanım.
Neden? Çünkü yaramazım.
Kötü biri olmayı seviyorum.
Anlıyorum.
Kötü kişilikleri olan birçok insanla uğraştım
ama siz bambaşka bir seviyedesiniz.
Şunu söylemeliyim, bu saf.
Kötü kişiliğin somut örneğisiniz.
Peki, sana bunu düşündüren ne?
Asla samimiyetsiz bir şekilde sinir krizi geçirmezsiniz.
Yüzünüz ve sesiniz, kötü kişiliğinizin
gerçek renklerini gösteriyor.
Bunun içine katıksız bir şekilde batmışsınız.
Biliyordum.
Zekisin.
Senden nefret ederdim, biliyorsun, değil mi?
Biliyorum.
Kovuldum.
Kıskanmıştım.
Yazarlığında benim asla yapamadığım şeyler vardı.
Ama bu, illa ki harikasın demek değil.
Peki.
Çok fazla başarılı olma.
Başarısız da olma.
Bir zamanlar asistanımdın.
Beni rezil etmeyecek kadar iyi ol yeter.
Tamam.
Hazır konusu açılmışken
bir iyilik isteyeceğim.
İste. Sadece bir tane.
Mi-yeong, Sa-rang ve Su-hui arasından
birini bana gönderebilir misiniz?
Tek başıma çalışmak, benim yeteneğimin üzerinde.
Ve iyi bir asistan bulmak gerçekten zor.
Acaba gitmek isteyecekler mi?
Siz konusunu açtıktan sonra onları ikna etmeye çalışacağım.
Lütfen.
Onlarla konuşurum.
Ver şunu bana.
Seninkine doldurayım.
Teşekkürler.
Hadi.
İçelim.
Gidip köpeklerinle oyna.
Bunu söylemeye devam edersen kızacağım.
Kes sesini seni aptal.
- Tanrım. - Bundan bahsetmeyelim.
- Ne oldu? - Tanrım.
Bay Sung, hep böyledir.
Bir grup fotoğrafı çekelim.
- Tamam. Hadi çekelim. - Fotoğraf.
- Önce fotoğraf çekmeliyiz. - Hadi çekelim.
Sadece seni görebiliyorum.
Fotoğrafta olmak istemiyorum.
Hayatta olmaz. Olmak zorundasın.
Tanrım, selfie çek.
- Acele et. - Bir saniye.
Tavşan mı?
"Tavşan" mı?
Tavşan.
Gitmeliyim.
Lütfen.
Tavşan.
Ne oluyor?
Hayır.
Tavşan.
Zıp.
Bir müşteriden gitmesini nasıl istersiniz?
Etrafta zıplıyor!
Tavşanlar böyle yapar. Uçacak hâli yok ya.
- Güle güle. - O zaman dışarı çıkıp zıplayabilir.
Zaten gidiyoruz.
Özür dilerim.
Tavşan!
Merhaba. Ben bir tavşanım.
Hadi gel. Tavşan sıkıldı.
Sıkıldığımda Ay'a çıkarım.
Ay Karaoke'ye gidelim!
Karaoke!
Tavşan, yolda yürüyemezsin.
Kaldırımdan yürümelisin.
Ne bekliyorsunuz? Tavşan kaçıyor!
Ben eve gidiyorum.
Seni eve bırakayım.
Neden?
Ne?
Yani...
Bilirsin, geç oldu.
Geç olduğunu biliyorum.
Ama neden?
Mahallesindeki sokaklar karanlık.
Karanlık ama neden sen?
Tamam, beni eve bırak. Eve yürüyeceğim.
Tamam.
Zıp.
- Zıp! - Tavşan, yavaşlar mısın?
Tavşan! Orada dur.
- Tavşan... - Güm!
Sahanın dışına çıktı!
Neredeydin seni pislik?
Bu tavşanla kendi başıma uğraşamam.
Beni takip et. Hepiniz beni takip edin!
Tavşan. Bekle!
Beni yakalayamazsın!
Tavşan!
Tavşan.
Eminim, iyi hissetmiyorsun.
Eminim, müzikalin tadını bile çıkaramadın.
Hayır.
Seni rahatsız edip duruyorum, değil mi?
Özür dilerim.
Yarın böyle olmayacağım.
Bana Ha-yun'u anlat.
Anlatmak istediğini biliyorum.
Hayır.
Hadi anlat. Kötü bir şey olabilir.
Aşağılık bir adam olduğunu düşünmeyeceğim.
Sadece tatlı bir mızmızlanma olarak düşüneceğim.
- Yani... - Sen de ona kızmalısın.
Birine, canın istediği kadar kızdığında
kendi yaptığın yanlışları görmeye başlıyorsun.
Hadi.
"O kaşar." Böyle başlarsın.
Kaşar.
- Bunu bana söyleyemezsin. - Ne?
Hayır, öyle demek istemedim. Özür dilerim.
Öyle değildi.
O kaşar.
Sürekli sevmediğim şeyler yapıyor.
Ve onun bu huyunu sevemedim.
İçki içiyor.
Yani sorun değil.
Ama gerçekten gece boyunca içmek zorunda mı?
Eve öyle gelirse direkt yatağa gitmeli.
Ama neden sürekli bir adamdan telefon geliyor?
Gerçekten kızgınım.
Bu yüzden ondan nefret ediyorum.
Ama bir dakika bile...
...nefret edilmeye katlanamıyor.
Ondan çok nefret ediyorum
ama onu sevmemi bekliyor.
Yani biraz garip olsa da
ona, sevgi olduğunu düşündüğüm şeyi vermek için kendimi zorluyorum.
Ama nefretle karışık öyle bir şefkat
onu asla tatmin edemez.
Yalnız bile hissediyor.
Ve karşılık olarak...
...o da benden nefret bile ediyor.
Bu yüzden...
...tekrar nefret ettiğim şeyi yapıyor.
Çok yılgın hissetmiş olmalısın.
İki kirpi, karmaşık bir labirentte...
...dolanıp duruyor.
Birbirlerine diken batırıp duruyorlar.
Ve sonunda ikisi de kan kaybediyor.
Bir noktada artık buna dayanamıyorlar
ve labirenti ateşe veriyorlar.
Ve kaçıyorlar.
Paylaştıkları alan yok oluyor.
Sonra gözlerimi açıyorum...
...ve artık nerede olduğumu bilmiyorum.
Nerede olduğunu söyleyeyim.
Sıradan kirpilerin yaşadığı yerdesin.
Kirpi burada sonunda
mecburen başka bir kirpiyi sevecek.
Yani bir kediyi sevemez.
Yakında diken batmayacak...
...ya da canının yanmayacağı...
...bir yol bulacaksın.
Peki sen?
Sen bir yol buldun mu?
Hayır.
Böyle hissetmek için
doğru zaman olmadığını biliyorum.
Biriyle...
...çıkmak istiyorum.
Neden beni takip ediyorsun?
Kendi yoluma gidiyorum.
- Buraya gitmiyorsun. - Nereye gittiğimi nereden biliyorsun?
Ne kadar benden kaçınacaksın?
Doğuştan insanlardan çekinirim.
Önceden böyle değildin.
Beni nereden tanıyorsun?
- Konuşmalıyız. - Hadi konuş.
Yüz yüze.
Söylenti hakkında.
Karşılaştığımız sorun, halledemeyeceğimiz bir şey değil.
Ve büyük bir mesele bile değil.
Ama bundan sonra yapmamız gerekenler
büyük mesele.
Aktörleri seçmeliyiz,
senaryonun kalan işlerini bitirmeliyiz,
çekimleri yapmalıyız ve eleştirileri almalıyız.
Çok korkunç.
Ama korkunç iş, yapabileceğimiz bir şey.
Heyecanlı değil mi?
Ne yapabileceğimize odaklanalım.
Tamam.
Hadi...
...odaklanalım.
Ve ilgilenmemiz gereken bir şey daha var.
Az önce bahsettiğim şeylerden
çok daha önemli.
Ve sen çözebilirsin.
Nedir?
Diziyi yurt dışına satmak mı?
İkinci sezon mu?
Ben.
Sana olan hislerim.
Sadece senden hoşlanmam değil.
Senden o kadar hoşlanıyorum ki...
...bir şey yapman gerekiyor.
İkimiz de saklamaya çalıştığımız hislerimizi öğrendik.
Ve ikimiz de tamamen saklamaya çalıştığımız hislerimizin
sonunda ortaya çıkacağını biliyorduk.
Ama ikimiz de bunun
bugün olacağını bilmiyorduk.
Gelin.
Merhaba.
Tanıştığımıza sevindim. Gelip buraya oturun.
Daha önce böyle bir yere geldiniz mi?
Ya da psikologla görüştünüz mü?
Hayır, bu ilk seferim.
Nasıl hissediyorsunuz?
Rahat hissettiriyor.
Filmlerde gördüklerimin uydurma olduğunu sanıyordum.
Bazıları filmlerden ve bazıları benim kendi zevkim.
Güzel.
Normalde sizinle konuşmadan önce
bir form verip cevaplarınızı gözden geçirirdim.
Ama konuşalım.
A- rang bana sizden bahsetti, bu yüzden sizi tanımıyor gibi davranamam.
Yalan söylemek gibi gelir.
Normalde konuşmaya neyle başlarsınız?
İşinizi, aile geçmişinizi sorarım,
ve alkol ya da sigara içip içmediğinizi.
Ve en önemlisi, merak ettiğim şeyleri sorarım.
Peki.
Size, aklıma gelen şeyleri soracağım.
Rahatsız hissederseniz cevap vermek zorunda değilsiniz.
Üzücü bir film izlediğinizde ya da ağlayacak gibi olduğunuzda
kolaylıkla ağlar mısınız?
En son ne zaman gözyaşı döktünüz?
Acele etmenize gerek yok.
Gözyaşı...
Hatırlamıyorum.
İki yıldan çok oldu.
Zordu.
Ailesi onu hastanede sadece bir kez ziyaret etti.
Bir an bile onun yanından ayrılmadım.
Acı çekiyordu
ama neyse ki sonuna kadar kendini saklamadı.
Beni uzağa itmedi.
Bunun için ona minnettarım.
Uzun bir süre bilinçsizdi.
Bir gece
beni uyandırdı.
Konuşamıyordu bile
ama gözleri çok huzurlu görünüyordu.
Ne söylemeye çalıştığını hemen anladım.
Yanımda öldü. O gece.
Ve...
Ve hatırlamıyorum.
Aslında...
...o zamandan beri ağladığımı sanmıyorum.
Hiçbir şey hissetmiyor gibi hissediyorum.
Bugünlerde nasıl hissediyorsunuz?
Katlanılır.
Ne kastediyorsunuz?
Yani... Zor bir iş yapıyorum.
Bir belgesel yapmak
zor olmasa garip olurdu.
Hey şey yolunda.
Duyduğuma sevindim.
O zaman işinizi bir kenara bırakalım.
İşinizin dışında
genelde nasıl hissediyorsunuz?
Pek bilmiyordum.
Hislerimin farkında değildim.
Ama bir gün
duyguları hissetmemi sağlayan bir şey
yere yapışmış gibi hissettim.
Çıkarmaya çalıştım
ama sanki her zaman oradaymış gibi
kıpırdamadı bile.
Bence bu en azından sizin için olumlu bir sinyal.
- Ne? - Aslında bu,
depresyondaki insanların hissettiği bir duygu.
Ama kendinizi tanımanızı
engelleyen büyük travmanızdan
sonra kendinizi bulmuşsunuz gibi.
Etrafınızda pozitif elementler olduğunu düşünüyorum.
Arkadaşlarım her zaman yanımda.
Her gün birlikte yeriz, içeriz
ve konuşuruz.
Birlikte yaşadıklarında kadınlar çok kavga eder
ama biz öyle değiliz. Hoşuma gidiyor.
Size imrendim. Çok iyi arkadaşlar.
Ebeveynlerinizle ilişkiniz nasıl?
Yurt dışında yaşıyorlar.
- Onları sadece arada bir arıyorum. - Anlıyorum.
İlişkinizde bir problem yok mu?
Hayır.
Kardeşim yüzünden zorluk yaşadıklarını biliyorum
ama bence...
...ellerinden geleni
yaptılar.
Peki ya çocukluk hatıralarınız?
Sorunumuz yoktu.
Onlarla çocukluğunuzu düşündüğünüzde
aklınıza gelen bir hatıra var mı?
Herhangi bir şey.
Azarlandığınız ya da mutlu hissettiğiniz bir zaman.
Özel bir şey değil
ama o zamanlar annem çalışıyordu.
Bu yüzden hafta içinde
onunla zaman geçirdiğime dair pek bir anım yok.
Ama o gün nedense işe gitmemişti.
On yaşlarındaydım.
Okulun kuruluş yıl dönümüydü, o yüzden evdeydim.
Normalden daha az konuşuyordu.
Nedenini merak ettim ve duygularını inceledim.
Öğle yemeğinde ne yemek istediğimi sordu.
Pamuk şeker, dedim.
Mahallede birkaç aleti olan
küçük bir lunapark vardı.
O zamanlar durumumuz iyi değildi
bu yüzden oraya sık sık gitmeyi karşılayamazdık.
Hiçbir şey söylemeden
beni parka götürdü.
Bir hamburger yedim.
Ve pamuk şeker yedim.
3.000 won olan bir alete bindim.
Heyecanlanmalıydım.
Ama annemin dalgın dalgın bir bankta oturduğunu görünce
küçük olmama rağmen onun için endişelendim.
Bu yüzden bir süre
onun yanında oturdum.
Ona ne oldu?
Hiçbir fikrim yok.
Sizce neden öyle yaptı?
Nedenini hiç sormadım.
Şimdi sorsam
hatırlamayabilir bile.
O gün...
...öyle geçip gitti.
Sizce neden o günü hatırladınız?
Bilmiyorum.
Hatırlamaya çalıştığım
bir şey değil.
Sadece...
...bilmiyorum.
Özür dilerim.
Sorun değil. Önemli değil.
Onunla aranızda ne oldu?
AYRI ÇALIŞACAĞIZ VE ÇOK YOĞUN OLACAĞIZ
AMA ANLAYIŞLI
VE DÜŞÜNCELİ OLMAYALIM
BİRBİRİMİZİ HER GÜN GÖRMELİYİZ
İKİ KİRPİ, KARMAŞIK BİR LABİRENTTE DOLANIP DURUYOR
BİRBİRLERİNE DİKEN BATIRIP DURUYORLAR
VE SONUNDA İKİSİ DE KAN KAYBEDİYOR
BİR NOKTADA ARTIK BUNA DAYANAMIYORLAR
VE LABİRENTİ ATEŞE VERİYORLAR VE KAÇIYORLAR
PAYLAŞTIKLARI ALAN YOK OLUYOR
SONRA GÖZLERİMİ AÇIYORUM VE ARTIK NEREDE OLDUĞUMU BİLMİYORUM
SANA OLAN HİSLERİM
SADECE SENDEN HOŞLANMAM DEĞİL
SENDEN O KADAR HOŞLANIYORUM Kİ
BİR ŞEY YAPMAN GEREKİYOR
Ha-yun nerede? Ben ayrıldığımda çok heyecanlı hissettim.
Bir son değil, yeni bir başlangıç.
Evde de kötü hissedersen bana mesaj atabilirsin.
Bekleyeceğim.
Beni gördüğüne sevindin mi?
Görüştüğün birisi mi var?
Bir çocuğu var. Doğru mu?
Kalkmama yardım eder misin?
Orada kal işte!
Neden burada olmadığımı söylüyorsun? Artık bana ihtiyacın yok mu?
- Öl. - Seni öldüreceğim!
Biz birbirimizden hoşlanmaya çoktan başladık.
Beklemedeyiz.
Bu akşam zamanın var mı?
Seninle sadece bir kereliğine böyle bir yemek yiyelim istedim.
Sanırım daha önce hoşlandığın birisini bir şey yapmadın diye kaybetmedin.
Ama bunun ne kadar sinir bozucu olduğunu bilmelisin.
Bay Son, aşk nedir?
Gerçekten çok değiştik.
Dünyadaki en iyi şey.
Alt yazı çevirmeni: Sezer Örnek